Αφού αφήσουμε την Λευκωσία και περνώντας από την Λακατάμια, την Δευτερά, την Ψημολόφου, φτάνουμε στα Πέρα. Μετά από μια διπλή στροφή φτάνουμε το Επισκοπειό. Το πρώτο στρίψιμο στα αριστερά μας οδηγεί στο Πολιτικό.
Περνώντας πάνω από το γεφύρι του Πεδιαίου ποταμού απλώνεται μπροστά μας η καταπράσινη πεδιάδα του Πολιτικού.
Μπροστά μας βρίσκουμε πρώτα το εστιατόριο 'Η Γέφυρα'. Η πρώτη στροφή στα αριστερά μας οδηγεί στον αρχαιολογικό χώρο της Ταμασού. Τα ερείπια της Ταμασού με τον ναό της Αρτέμιδος, το τείχος της εισόδου της πόλης, τα ερείπια των ξενώνων στην είσοδο της πόλης, τα απομεινάρια των εργαστηρίων, το υδραγωγείο και οι πλούσιοι τάφοι θα πάρουν τον επισκέπτη αρκετούς αιώνες πίσω.
Επιστρέφουμε στον κύριο δρόμο, στρίβουμε αριστερά, από το τάφ που σχηματίζει ο δρόμος, στρίβουμε δεξιά. Σε μια απόσταση περίπου 500 μέτρων στα αριστερά, πάνω στον λόφο βλέπουμε το εκκλησάκι της ερειπωμένης μονής της Αγίου Μνάσωνα. Επιστρέφουμε πίσω προς το χωριό και ανηφορίζουμε προς την πλατεία. Βρίσκουμε στα αριστερά μας ένα μικρό αρχαιολογικό πάρκο που κατασκευάστηκε από το τμήμα αρχαιοτήτων, σε μια προσπάθεια έλξης των περαστικών. Ακριβώς απέναντι είναι το Κέντρο Νεότητας Πολικού. Μια ομάδα νέων του χωριού, το 1981, βλέποντας την ανάγκη για λειτουργία στην κοινότητα κάποιου φορέα που θα πρόσφερε, τόσο στους ίδιους, κάποιες στιγμές ξεκούρασης αλλά και στην κοινότητα εκείνο το κάτι που έλειπε για χρόνια, ιδρύουν το Κ.Ν. Πολιτικού. Σήμερα χρησιμοποιείται για την διεξαγωγή διαφόρων εκδηλώσεων.
Προχωρώντας συναντούμε στα αριστερά το καφενείο του χωριού, που μαζί με το Κέντρο Νεότητας είναι τα μοναδικά σημεία ψυχαγωγίας στην κοινότητα. Η πλατεία που παλιά φιλοξενούσε αξέχαστες στιγμές διασκέδασης χρήζει βοήθειας για ανάπλαση.
Ανηφορίζοντας προς τα αριστερά, βλέπουμε απέναντι μας το δημοτικό σχολείο του χωριού. Είναι κτισμένο στην κορυφή ενός λόφου και δεσπόζει του χωριού. Το πρώτο σχολείο χρονολογείται από το 1923. Έχει μια πλούσια βιβλιοθήκη με αρκετά παλαιά βιβλία, το πιο παλιό είναι η Ιστορία των Αθηναίων-τουρκοκρατία του 1889. Το σχολείο έχει πάρει την σημερινή του μορφή το 1968, με τελευταία προσθήκη την παιδική χαρά που έγινε φέτος. Το σχολείο μας εδώ και τρία χρόνια είναι μέλος των οικολογικών σχολείων.

Πριν την στροφή στα αριστερά μας είναι ο χώρος ανέγερσης του νέου κοινοτικού μεγάρου, όπου θα φιλοξενεί μεταξύ άλλων ιατρείο, βιβλιοθήκη και μουσείο. Ακριβώς απέναντι είναι τα κτήρια των συνεργατικών ιδρυμάτων της κοινότητας μας. Η. Σ.Π.Ε. ανακαινίσθηκε το 2001 και μη την μηχανογράφηση της προσφέρει στα μέλη της όλα τα είδη τραπεζικών εργασιών. Διαθέτει και αποθήκες με γεωργικά χρεώδη.
Πιο κάτω αριστερά, βλέπουμε το μοναστήρι του Αγίου Ηρακλειδίου (βλέπε Εκκλησίες) Πίσω από το μοναστήρι του Αγίου Ηρακλειδίου, είναι και ο 'Ρότσος του Αγίου', μια μεγάλη πέτρα, που στέκεται πάνω στην μια της κορυφή. Η παράδοση αναφέρει ότι την έριξε ο Άγιος στους Σαρακηνούς που έμπαιναν στο χωριό για να προστατεύσει του κατοίκους. Κατηφορίζοντας, βλέπουμε στα δεξιά μας την εκκλησία του Αγίου Θεοδώρου του Ταμασέα (βλέπε Εκκλησίες).
Στο βάθος και δίπλα από τον δρόμο βρίσκετε η παλιά βρύση του χωριού. Η βρύση κτίσθηκε με δωρεά του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου και ανακαινίσθηκε αργότερα με έξοδα των κατοίκων του χωριού. Πάγιο αίτημα των κατοίκων του χωριού για ανάπλαση του χώρου, κτυπά σε 'ώτα μη ακουώντων'.
Ιστορικές κοινότητες όπως η δική μας χρήζουν μεγαλύτερης αίγλης από το κράτος.